Bak büyüdüm..

Bak büyüdüm Bak büyüdüm artık! ! Oyunlar oynamıyorum ağlayarak Yaramazlıkta yapmıyorum kızınca Küfürler çıkmıyor dilimden sorgusuzca Giysilerimde kirlenmiyor artık Annem kızmıyor hata yapınca Ve artık sığınmıyorum çocukluğuma.. Bak büyüdüm bende! ! Komşuların ziline basıp kaçmıyorum Camlara taş atıp ta kırmıyorum Arabaların peşinden koşmuyorum artık Kavgada etmiyorum sokak ortasında Susadığımda ağzımı çeşmeye dayamıyorum Gecenin bir yarısı çığlık atarak uyanmıyorum.. Bak büyüdüm işte! ! Ne geçti elime büyüyünce Dünya tersine mi döndü Zaman mı yavaşladı Üzüntülerim mi azaldı Acılarım mı hafifledi Yoksa Kaderim mi değişti.. Bak büyüdüm sende! ! Hayallerim sırtıma göçü yükledi Gitmeler başladı haylaz yüreğimde Bir garip hüzün sardı beynimi Bir titreme var sanki sözlerimde Kalemim yine geceyi bekledi Yine seni sana yazdım şiirlerimde.. Bak büyüdüm yine! ! Ben büyüdüm korkularımda büyüdü Ben büyüdüm yalnızlığımda büyüdü Ben büyüdüm sevdalarımda büyüdü Ben büyüdükçe umutlarım küçüldü Ben büyüdükçe nehirler küçüldü Ben büyüdükçe kalbim küçüldü Ben büyüdükçe, ben büyüdükçe Dünyalar küçüldü.. Bak büyüdüm artık! ! Büyüdüm de ne oldu sanki Ellerim boşluktan mı kurtuldu Gözlerimdeki yaşlar mı kurudu yoksa Yoksa yaralarım mı kapandı içimde Hayır, hayır olmadı büyümek bana yaramadı.. Keşke çocuk kalsaydım da Oyunlar oynasaydım ağlayarak Uçurtmalar uçursaydım gökyüzüne Kavgalar etseydim gururumla Hayaller kursaydım büyümek adına Keşke büyümeseydim de sevmeseydim Acılar çekmeseydi yüreğim Keşke büyümeseydim de gitmeseydim Yalnız bir köşede gözyaşımı silmeseydim... Ahmet Suyadal