Söz Ve Beste
Kimsenin bilmediği bir şarkıyız...
Ben sözler’im...
Sen uyumsuz notalarsın içinde...
Nasıl başladığımızı hatırlarsın?
Tıpkı sevmek gibi, birdenbire....
Yeni gelmişti eylül
Henüz sararıyordu beti-benzi....
Sonbahara inat, sevda diyorduk
Şarkıydık biz o gece!
Ve daha yeni başlıyorduk...
Böyle gider diyorduk,
Gitmedi...
Sen unuttun nakaratı!
Ben söz’düm...
Sen söze Beste olup, veremedin anlamını......
Nakarat mutluluktu....
Dile gelmedi!
Sevdaydı her söz’ün sonu,
Beste’lenmedi....
Yazık...
Eylülden önce döktün yapraklarını
Oysa sonbaharın içinde,
Bir bahar vardı...
Umutlarım şimdi mahçup güze...
Bu şarkının adı sevdaysa;
O sözler’e hiç yakışmadı bu Beste...
[/tt]
