sonraki »

[naz]

SensizLik...

Seninle yaşamak hiç kolay değil;
yaşayamamak gibi
… aynıyız biz hiç benzemesek de...

Sensiz olmuyor. Bir baş dönmesi var sürekli, bir yokluğunda sallanma hali, bir türbülans her geçişim aynadan. İyilik yapmak istiyorum birilerine, kaş yaparken kendi gözümü boyuyorum. Alıştım işte; nasıl olsa sürüyor Hayat falan diyorum birilerine ama yaLan işte, yaLan, her anı içime batıyor sensizliğin, sensiz olmuyor.

Sensizlik: İçerikten yoksun, duyguya yabancı, kendine güzel bana çirkin, alternatifsiz, tatsız tuzsuz, özünde saçma, pratikte acılı an veya duruma verilen ad.

Eğer, o yoksun olunan "Sen" hayatın her anını, düşünceleri, hayalleri herşeyi kaplıyorsa bir nevi kimsesizliktir sensizlik. "Sen" den uzakken, "Sen" burada yokken yaşanılan en yoğun yalnızlıktır. Ağlamak bağırmak anlamsızlaşır, kimse duymaz gibi gelir insana çünkü, "Sen" yoktur, duyamaz, duymamaya gitmiştir çünkü.

Can acıtır sensizlik. Kişi "Sen" olarak seçtiğini gönderince uzaklara ne sen kalır içinde ne ben.

Sensizlik... içerikten yoksun, duyguya yabancı, kendine güzel bana çirkin, alternatifsiz, tatsız tuzsuz, özünde saçma, pratikte acılı an veya duruma verilen ad.

Ya dilin ucunda ya da yaranın her sızısında..
Sensizlik rutubet kokusu
Sensizlik kalbimde çürütmek istemediğim tuzlu yer.
 

[naz]

Güle diken,sana sitem yakışır
Birşey söyle,sitem olsun naz olsun
Sesin bülbül mağmesiyle yarışır
Birşey söyle,sitem olsun naz olsun.

Gönül mahzun,gözlerimin şavkı yok
Senin için söylenmedik şarkı yok
Suskunluğun dargınlıktan farkı yok
Birşey söyle,sitem olsun naz olsun.

Razıyım her sözün beni yaksa da
Sitem hançeriyle kanım aksa da
Aklımda sen kalbimde sitem kaldı
Bu duygular ne denizlere yeter
Nede okyanuslara
Birşey söyle,sitem olsun naz olsun
..........
..........

[naz]

çocukLuk aşkım oLurmusuN?
hiç çocukLuk aşkım oLmadı beNim...
biLirsin ALi ile Ayşe misali...
seN bana topu atarsın;
ki umarıM beyNimin aşk böLgesiNe isabet eder,
beN beLiklerimi çekmeNe izin veririm...
caNımı iLk yakaN seN oLur musuN?
çocukLuk aşkım oLurmusuN?

[naz]

Benden uzaklarda neler yapıyorsun
Sol köşemde durmadan çırpınıyorsun
Ya dur yerinde
Ya durdur yüreğimide...

Al canımı zaten canımda yaşıyorsun
Kendini benden al yoksa ölücem görüyorsun
Ya dur yerinde
Ya durdur yüreğimide...

sanadır bu yaraLar bereLer bileLer..

[naz]

Gece,
Bugün bir başka sessiz sanki...

Yüreğime çarpan sesler mi çok yalnız?
Yoksa ben miyim her nefeste bu denli yalnızlığı soluyan!

Duyulması zor bir yokluğun ayak sesleri içimde…
Senin bu yalnızlık.
Senin bu yokluk.
Benim varlığına dair hiçbirşeyim yok ki,
Bir kuru sessizlikten başka…
‘’Hiç’’ olanlar bile sende tutuklu.
Oysa, kendime ait bir yalnızlığım bile yok!
Tüm yokluklar sana dair…
Varlığını ‘’ses’’ sayma, hiç olmadı ki konuşsun!

Anla yada anlama…
Unuttuğun bir çerçeve de silindi hayallerim!
Bir çizgi çektim gerçeklerin üzerine…
Karaladım kendimi, duygularım konuştu!
Sustu korkularım, seni ‘’hayat’’ bildi tüm çığlıklarım.
Oysa ki, ben duymak istememişim!
Onlar hiç susmamış…

Gece,
Bugün bir başka hüzne dayalı sanki…

Sensizlik koyu bir sessizlik bıraktı avuçlarıma.
Düz gittim, yoruldum…
Eğri gittim, yoruldun.
Bulamadım ben senin yolunu!
Savruldum sessizliğimin haklı/haksız savaşının içinde…

Ve gece, çok fazla ağladı bugün…
Biraz da ağlattı!
Korkma/düşünme…
Sana sığındım ama
Sen yine bilmedin!

'’Ah yüreğim’’ sus…
Bu gece de ölmedi ruhum…

ayrıldık işte mutlu musunuz...

[naz]

Sokaklarda dolaşıyorum sessiz ve avare
Yıldızlarsa hep peşimdeler
Geceler soğuk,caddeler ıssız ve karanlık
Yalnızlık benden vazgeçmiyor.
Benim senden vazgeçemediğim gibi
Ama zorda olsa alışmam gerekiyor.
Biliyorum fakat unutmak istemiyorum seni
Belki de hala kalbimin güneşi olarak
Parlamanı istiyorum
Karanlık gecelerimi aydınlatmanı
Zor günlerimde hep yanımda olmanı
Belki de yalnızca seni istiyorum
Belki de……………
Senin yokluğuna alışmak
Senin gittiğine inanmak
Herşeyi bir anda kabullenmek çok zor
Hele seni unutmak o kadar acı ki
Öyle bir acı ki anlatılmaz
Öyle bir ızdırap ki sadece sevenler bilir.
Sanki yüreğime gömmüşüm seni
Dokunduğum her yerde
Söylediğim her sözde sen varsın sadece sen
Yavaş ve sessiz bir yok oluş var içimde.
Büyük bir aşkın hüzünlü yok oluşu.
Bütün umutların sönüşü
Sanki bir yangın,bir alev fırtınası
Bütün duygularımı birer birer yakıyor.
Ve yüreğim sana sevdalı,yüreğim yanıyor.
Çaresizlik içinde kızıl bir kor gibi aşkına yanıyor.
Yavaş yavaş bende tükeniyorum artık
Aşkımın acısı, yüreğimdeler yangın
Beni sessizce öldürüyorlar,acı çekmeden yavaşça ölüyorum.
Biliyorum ki ölüme yaklaşmak zor olacak
Belki de korkacağım ilk zamanlar
Ama daima mutlu olacağım
Ve ben sadece senin olacağım...

sonsuza kadar seni seveceğim...

[naz]

SOLO ŞİİR ÇALIŞMASI

İnişli çıkışlı ruh halime endeksli,
Zarar eden kalbim.

Makul bir açıklaması var yaşananların,
O da makûs talihime endeksli.
Kendini ifade edememe sanatının üstadı olan beni,
En çok sen anla emi...

Iskaladığım soldan ikinci sıradaki bilyeyi,
Kumar kavramı içine soktum da.
Ondan kazanırım diye bekledim seni.

Körüklü otobüste bu kadar mideme ağrılar girmedi ki
Seni yolda gördüğüm gibi,

Uzayda yaşam varsa en çok ben inanıyorum tabi.
Ben buraların yaşam formu değilim ki...

Sebebi ziyaretimin tek anlamı belki de bu sayfada hayalperestlik...

[naz]

Ben seni boş anımda sevmedim.
Bir eylül sararıp solmayı unuttu ilk defa,
İlk defa bir gece, ayyaş bir ayaz buldu kendine
Ne kadar yazılırsa yazılsın, hiçbir sevda böylesine şiir olmadı serkeş bir şairin dilinde…

Esmer teninde, kızılca kıyametlere düşerken sevdim ben seni…
Henüz hiçbir insanoğlu utanmamıştı insanlığından
Ve hiçbir çiğdemin hiçbir gülden eksiği yoktu seni sevmeden önce.

Yaralarım kabuk tutsun diye sevmedim seni.
Bir bıçak, keskinliğini keşfediyordu ilk defa
İlk defa bir ayna, arınıyordu tüm sihirlerinden
Ve o beyaz ellerimde, kader çizgilerini görürken sevdim ben seni…

Ben seni sevmeden,
Kedi ciğerinden habersiz ölüyordu bir yerde
Mor menekşenin, açmak için bahanesi de yoktu
Göçü kaçırmış kuşlar şaşkın
Küçük gemiler, rıhtıma hasret kalıyordu seni sevmeden önce

İlk defa, ıslak bir mendil temizleniyordu tren garından
Ama daha usanmıyordu hiçbir yağmur, dolup dolup taşmışlığından
Ve hiçbir yürek kafesi böyle hoyratça hırpanlamıyordu seni sevmeden önce…

Ben seni sevmeden,
Buharlaşan gözyaşından bulutlar olmuyordu
Hiçbir toprak kokmuyordu böyle bir sabah güneşinde
Ve çekilmiyordu yeşiller yaprağından
Yollara ayrık gölgeler düşmüyordu seni sevmeden önce…

Seni sevmeden,
Hiçbir masal kaçmıyordu esas kızından
Ve aşktan ölmenin lügat da yeri de yoktu…

Ölüyorum yürek yaram. Ben seni boş anımda sevmedim!
 (alıntıdır)

[...]

[naz]

NasıL yanıyor soL tarafım
dayanamıyorum acısına..

[/color]

[naz]

Bu sayfayı her açtığında
DudakLarına beni sevdiğini yaz
Sonra benim dudakLarıma  yapıştır
Kimsenin okuma yazma biLmediği bir kentte
Sadece senin biLdiğin beynimin aşk böLgesinde
NeonLarla [ … ] yazacak..

Narına, Nuruna kurban oLduğumsun...

[naz]

Gittin sen, tüm gidenLer gibi…
beni tamamLadığını düşünürken,yine yarım kaLdım.
başım sola kayık, tebessümün takıLı kaLdı yüreğimde..
sensizLik nöbetleri çok ağır, üşüyorum, uzağında kaLdım
sonu yok, ışığı yok, ıssız bir yoLda sessiz kaLdı sevdam.

şimdi başka cümLelerin ardına sığınma zamanı..

[naz]

[naz]

BiLmiyorum seni,

Tıpkı senin beni biLmediqin qibi,

Hiç biLmiyorum yüreqini…
GözLerin nasıL bakıyor meseLa, yada nasıL dokunuyor eLLerin?
Sahi eLLerin sıcak mı senin,

Tuttuqunda sıcacık edebiLir misin yüreqimi örneqin…
Ya da…

Ya da dokunduqun anda titretebiLir misin içimi?

Hiç konu$madan,

Hiç ses çıkarmadan..

BeLki fısıLtıLarLa sadece…

BeLki bir iki fısıLda$mayLa fethedebiLir misin beni?
Tek bir $ey biLmiyorum seninLe iLqiLi…

NasıL seversin meseLa söyLesene!

Hayatının içine mi sokarsın; yoksa hayatında herhanqi bir kö$eye süs misaLi bırakır mısın qözLerimi?
Kimsin sen?

SöyLesene kimsin!

NasıL ya$anırsın sen!

Doya doya mı ya$amaLı seni yoksa arada bir mi tutmaLı, buLmaLı ve sevmeLi yüreqini…
NasıL sever senin yüreqin?

Benim yüreqim qibi mi yoksa uzaktaki bir özLem misaLi mi!
BiLmiyorum seni,

Tıpkı senin beni biLmediqin qibi,

Hiç biLmiyorum yüreqini…
Bu yüzden haydi konu$ benimLe…

Kendini anLat bana,

Doya doya dinLeyeyim seni…
Kimsin sen?

SöyLesene kimsin!

NasıL ya$anırsın meseLa…

Doya doya mı ya$amaLı seni yoksa arada bir mi tutmaLı, buLmaLı ve sevmeLi yüreqini…
Hadi dinLemeLere verdim kendimi..

Susu$Lar ya$ıyorum sen konu$ana kadar…

Utanma ve anLat bana kendini…
senin adın neee..

[naz]

BEN sigara dumanın altında yana yana en sonunda kül oldum,
SEN kibritin hiç yanmayan ucunda birinin hayatından geçmiş oldun !!!

[naz]

Bitmek, tükenmek ve beklemek....
Sevdalara özne olmuştur, yüklem olmuştur, sıfat olmuştur çoğu zaman... Bitmek için başlar bazen sevdalar... Kaderler anlaşma imzalar daha masaya oturur oturmaz.... Son durağına bilet alamazsın... Ya hiç binmeyeceksindir sevda trenine yada bir ara istasyonda bırakıp gideceğini kabul edeceksindir.... Gözlerinde kaybolurken umutların, doyasıya bakmak istersin, bir gün hasretiyle yanıp tutuşsanda bakamayacağın o gözlere....
Lanet edersin zamana, tutmak istersin akıp gitmesin diye avuçlarından... En dipsiz kuyulara hapsetmek istersin ayrılığı, gelip yerleşmesin diye yüreğine acısı... Olmayacaktır avuçlarında bir gün o sıcak elleri. Bunu bilerek daha sıkı tutarsın ellerini... Acıtır içini her saniye... Bilirsin az zaman kaldığını...
Yalancı gülüşler aşina olmuştur acıyla ısırdığın dudaklarına.
Gülen gözlerinde yalancıdır içinin nasıl yandığını söylemeyen yüreğin gibi... Her bakış, her dokunuş yakar kavurur acılardan yorulmuş kalbini.... Tükenirsin yavaş yavaş.... İsyan edersin ayrılıklara.... Öleceği günü bekleyen bir hasta gibi beklersin ayrılığı... Umutların kar misali erir gider avuçlarından. Kuramadığın hayallerin küser birer birer. Sevgiler azar azar yitip gider. Esen her rüzgar yanaklarında kurutur gözyaşlarını... Sevmek bu kadar zormudur... Acıtmakmıdır yüreğini amansızca aşkın kuralı... Beklemekmidir yaşamak yerine en güzel masalları... Her sevda bir ayrılık hikayesi mi olmalı... Bitmek için başlayan hikayeler vardır alır seni hayatın köşesinden ansızın... Yüreğindeki acılara kendinden de ekler bir kaç hançer yarası. Savurur ayrılığın kokusunu sardığı bedenini gökyüzünde. Yıldızlar ortak olur gözyaşlarına. Ve getirir bırakır usulca hayatın başka bir köşesinde... Usulca çıkar gider hayatından düşünmeden arkasında bıraktığı acıları... Sevdalar bitmek için başlar, tükenir yavaş yavaş yüreğin ve bekler sessizce batan kabullendiği vedayı... Dilin lanetlemese de yüreğin lanetler her soluk alışında bitmek için başlayan sevdaları...

[alıntıdır]