sonraki »

[naz]

YÜZ HAVLUSU

Çarmıha geriLdiği yaşta İsa'nın
avuçLarımdan tutan
iki çocukLa çiviLiyim yaşama
aşk bardağını çaLkaLadığım su oLmak
kırıLacak eşya taşıyan
bir kamyon gibi gidiyor Ağrıma

Kendi kendime konuştuğum sanıLıyor
hep yanımdadır oysa
giderken bıraktığın yüz havLun
bozdun sakLambaç oyununu ama
bana gizLendiğim yerden
çık demeyi unuttun

Her gece yatmadan okuduğum
bir kitap oLmanı isterdim
kırardım ışıkLarı söndürmeden
yarım kaLan sayfanın ucunu
ki sen buna tenim kırışıyor
yaşLanıyorum derdin

YokLuğundan geri kaLan çöLde
attığım her adımda
gözLerimden döküLür
hörgücümde taşıdığım suLar
sevgiLisinin göLgesinden uzak
çöLde ağLayan deve öLür

Hava kararırken usuLca
bir zenci olup
kaLıyorum SaLacak kıyısında
ve Kız KuLesi
Ku KLux KLan
gibi duruyor karşımda

Sunay Akın

[naz]

AYRILIK         

İki rayı gibiyiz

bir tren yoLunun

yakın oLması

neyi değiştirir

son istasyonun

Sunay Akın

[naz]

DAĞ YOLU   

benden kısadır boyun

bir köy otobüsünün

dağa tırmanması

gibi uzanırsın

dudakLarıma

katıLmaz oLdu nicedir yoLumun

tozu dumanına

Sunay Akın

[naz]

DUDAK PAYI           

Çay bardağında
BırakıLan dudak payı
Kadar biLe
Uzak kaLamam
GözLerine
Yakın oLsun isterim
ELLerime eLLerin
Yanındaki beton binaya
YasLanması gibi
Köhne bir evin
Seni bir çivi
Gibi çaktım
Çünkü beynime
Ve topLayıp
Bütün kerpetenLeri
Attım denize

Sunay Akın

[naz]

GİTME KAL

Batan güneşe doğru
Sürerken atımı
'Gitme kaL'
Demeni bekLiyorum
Ama yaLnızca
Rüzgar çekiştiriyor
atkımı

Sunay Akın

[naz]

SANA YAKIN             

Bir dostun sıcakLığına
öyLesine
yasLamak istiyorum ki başımı
ya omuzunu uzat sevgiLim
ya da teLLeri kopuk
bir kemanı
Kanadının aLtına sığınacak
bir kuş arayan
eskimiş saçak gibiyim sensiz
ya da bütün baLinaLarın
kıyıya vurup
intihar ettiği
bir deniz
Bir hitit çanağıyım
toprağa gömüLü
ve sen
ilk kazısını yapan
bir arkeoLog ürkekLiğiyLe
eLLerinin arasına
aL beni
Tek diLeğimdir çünkü benim
sana yakın bir Sunay Akın
 

[naz]

TELAŞLI PENGUEN

Aşkımız bitti
yüreğim burkuLarak soLuyorum bunu
çünkü bir yangın kovasının
içindeki durgun suda
beyaz bir keLebeğin boğuLması
gibi garip oLdu sonu

Aşk ki ay değiL
güneş tutuLmasıdır diyordum
dudak büküyordun bana
oysa iLkokuL bahçesindeki çocukLar
eLLerindeki isLi camLarın ardından
güLüyorLardı sana

İnanmamıştın aşkın
bir eLbise hırsızı oLduğuna
ama köşesinde
kedinin uyuduğu bir yatakta
çırıLçıpLak bırakmıştı
her ikimizi de

Giderken bir buzdağı gibiydin
sıcak suLara doğru yüzen
ve doruğunda
bir çift baLe pabucunun
asıLdığını soluyordu
etekLerindeki teLaşlı penguen

BakakaLdım
bindiğin taksinin ardından
onLar ki her mevsim
sarı birer sonbahar yaprağıdır
terk ettiğin kentin sokakLarında
rüzgarla savruLan

Sunay Akın

[naz]

YÜREĞİM       

Yüreğim
IsLaktır benim
KuytuLarda ağLamaktan
Ve hafif uçuktur rengi
Kurusun
Diye kaç kez
Güneşe asıLmaktan...

Sunay Akın